Einn nöturlegan dag í mars á sér stađ hrćđilegt bílslys ţar sem unglingsstúlkan Lára missir föđur sinn og litla bróđur á einu bretti. Móđir hennar, sem er forsćtisráđherra landsins, getur ekki tekist á viđ sorgina, lokar á tilfinningar sínar og leitar skjóls í síaukinni vinnu. Lára situr ţví eftir, ein međ sorginni, óttanum og einmanaleikanum. Hún gerir sitt besta til ţess ađ viđhalda eđlilegu heimilislífi og breiđa yfir hversu brotin móđir hennar er. Ađrir í lífi hennar, vinir, kennarar og ćttingjar, tipla á tánum í kringum hana eins og ţeir séu dauđhrćddir um ađ hún brotni ef ţeir skipta sér af henni. Ţegar Lára fer ađ fá endurteknar martrađir og ganga í svefni óttast hún ađ nú sé fokiđ í flest skjól. En ţegar ein slík svefnganga endar niđri í fjöru viđ dyrastafina á stóru svörtu timburhúsi, ţar sem hópur ellilífeyrisţega heldur til, verđur algjör umbreyting á lífi hennar. Henni til mikillar undrunar virđast ţau öll ţó ţekkja hana fyrir – međ nafni.

Hópurinn samanstendur af hinni töfrandi Dídí, sem var frćgur dansari í sinni tíđ og hefur sérstakt lag á ađ koma sér í vandrćđi; Kidda, gömlum rokkara međ tćknidellu sem elskar ekkert heitar en mótorhjóliđ sitt; Hafnfirđi, listmálara sem hefur lent í ótrúlegustu ćvintýrum, tók ţátt í 68 uppreisninni og hefur sérstaka ánćgju af ţví ađ segja sögur úr lífi sínu; Annette, lífsglöđu spćnsku konunni hans međ smitandi hláturinn; hinni röggsömu Steinunni, sem kallar ekki allt ömmu sína og er drottning eldhússins; Magnúsi gamla, sjómanni sem einnig er međlimur í leyndardómsfullu leynifélagi; og loks Sigga gamla, sem er elstur og rólegastur af ţeim öllum og finnur gleđina í bókunum sínum, en öllum ađ óvörum (ekki síst sjálfum sér) finnur hann sig ţó oft í hvers konar jađaríţróttum.

Hópurinn á ţađ sameiginlegt ađ vera öll međlimir í leikfélagi bćjarins og ađ hafa sérstakan áhuga á málefnum samfélagsins. Ţau reka bćjarleikhúsiđ sem er gamall risastór braggi úr stríđinu. Lára hrífst af lífsţrótti ţeirra og leikgleđi, en fagnar auk ţess forvitninni sem heltekur hana varđandi ţađ hvers vegna hópurinn virđist ţekkja hana svona vel, enda gefur ţađ henni eitthvađ annađ ađ hugsa um en ástandiđ heima fyrir.

En ţá fléttast inn í söguna Stefanía, ófyrirleitinn bćjarfulltrúi sem skuldar peninga mönnum sem enginn vill skulda peninga. Stefanía hefur á sínum snćrum tvo smákrimma, Hjört og Steina, sem sérhćfa sig í innbrotum og skemmdarverkum; sérlegan eiturbyrlara sem starfađi um árabil í Búlgaríu; og ţrjá misheppnađa fyrrverandi friđargćsluliđa, sem hafa hlotiđ herţjálfun í Noregi og starfa nú sem eins konar handrukkarar fyrir hćstbjóđanda og kalla sig málaliđa. Til ţess ađ redda sér úr klípunni leggur Stefanía á ráđin um ađ selja samviskulausu stórfyrirtćki nokkrar lóđir gegn vćnni greiđslu, ţar á međal lóđina sem braggaleikhúsiđ stendur á. Til ţess ađ hafa ástćđu til ađ fá leikhúsiđ fćrt lćtur hún Hjört og Steina kveikja í leikhúsinu. Ţeir gćta hins vegar ekki ađ ţví ađ einn međlimur leikfélagsins, Dolli gamli, býr í kyndiklefa leikhússins og brennur inni. Ţegar Stefanía sér fram á ađ lögreglurannsókn sé ađ beinast ađ henni lćtur hún eitra fyrir bćjarstjóranum, sem liggur eftir ţađ í dái á spítala, falsar svo gögn sem sýna fram á ađ Magnús hafi hundsađ ađvaranir bćjarins um eldvarnarhćttu í húsinu. Er hann ţví handtekinn, grunađur um manndráp af gáleysi. Hópinn grunar Stefaníu um grćsku en hefur engar sannanir.

Ţá kemur til sögunnar dularfullt leynifélag sem segist hafa undir höndum upplýsingar sem sýni fram á sekt Stefaníu. Ekki er ţó ljóst hvađ fyrir ţeim vakir ţví ţeir segjast eingöngu láta upplýsingarnar af hendi ef Lára og hópurinn nái ađ leysa röđ furđulegra, og á stundum hćttulegra, ţrauta. Síđan leka ţeir ţeim upplýsingum til Stefaníu ađ ef hópurinn nái ađ leysa ţrautirnar muni leynifélagiđ láta af hendi pappíra sem sýni fram á ţau lögbrot sem Stefanía hefur framiđ. Ţannig fá ţeir Stefaníu til ţess ađ gera allt sitt til ţess ađ stöđva hópinn. Sérstaklega leggur Stefanía fćđ á Láru, sem hún óttast ađ muni fá móđur sína, sjálfan forsćtisráđherrann, međ í leikinn. Í hönd fer ćsispennandi kapphlaup viđ tímann ţar sem ţessi hópur af ólíklegum hetjum ţarf ađ heyja baráttu viđ smákrimma, eiturbyrlara og málaliđa, og flýja bćđi frá nunnum og lögreglumönnum í leiđinni.

Endurfundin lífsgleđi og kraftur ná smátt og smátt ađ lćkna sáriđ í sálu Láru og henni tekst ađ vinna úr sorginni. Móđir hennar vaknar einnig aftur til međvitundar og dregst inn í leikinn á lokasprettinum ţegar smákrimmarnir rćna Láru. Í ljós kemur ađ leynifélagiđ svokallađa hafđi engar upplýsingar haft undir höndum, heldur setti á sviđ ‘leikrit’ til ađ Stefanía myndi spila af sér og sannleikurinn kćmi í ljós. Hópurinn fagnar ţví réttlátum sigri á međan Lára fagnar ţví ađ hafa endurheimt móđur sína og lífsviljann, og ekki síst ţví ađ hafa eignast nýja vini.

Kvikmyndin L7: Hrafnar, Sóleyjar og Myrra er barnamynd sem tekst á viđ sorgarviđbrögđ og ţćr grundvallarspurningar sem skjóta upp kollinum í lífi fólks sem dauđinn hefur snert. Sektarkennd, einmanaleiki og fyrirgefning, allt eru ţetta upplifanir og viđfangsefni sem geta bugađ fólk, en eru mikilvćgar vörđur í átt til einstaklingsţroska.

Saga Láru Sjafnar, sem nýveriđ hefur misst bćđi föđur sinn og bróđur, og býr viđ erfiđan kost međ ţunglyndri móđur sinni, snertir á ţessum málum á hreinskiptinn hátt. Heimspeki og ýmsum trúspekilegum hugmyndum er miđlađ í viđhorfi mismunandi persóna, en ţessu er fléttađ vandlega inn í spennu- og ćvintýraramma myndarinnar. Yfirbragđ frásagnarinnar er sumarrómantík, sá ljómi eftirvćntingar og duldar sem felst í leyndardómum, leynifélögum og fjársjóđsleit.

Gagnstćđum pólum er stillt upp á táknrćnan hátt, annars vegar í ţraut yngra fólks sem ekki hefur náđ fullum ţroska, Láru Sjafnar og móđur hennar, og hinsvegar í lífskrafti og bjartsýni elstu persónanna sem búa yfir lyklunum ađ ćvintýrum sem umbylt geta lífi ţeirra sem ţau upplifa.

L7: Hrafnar, Sóleyjar og Myrra hefur veriđ í bígerđ í ţrjú ár. Myndin byggir á skáldsögu sem kemur út nú í sumar. Handrit myndarinnar er skrifađ af höfundum bókarinnar, Eyrúnu Ósk Jónsdóttur og Helga Sverrissyni. Myndin er framleidd ef Kvikmyndafélaginu Einstefnu og verđur tekin upp ađ öllu leyti á Íslandi áriđ 2009. Kvikmyndafélagiđ Einstefna (One-way Films) byggir framleiđslu sína ađ ýmsu leyti á svokölluđu “Beyet Manifesto”, eđa skotskífu-ađferđinni, sem heldur ţví fram ađ hćgt sé ađ gera betri mynd á ódýrari hátt međ ţví ađ takmarka 90% tökustađa viđ 1,5 kílómetra radíus, halda 95% tökustađa innan 5 kílómetra radíuss og fara aldrei út fyrir 7 kílómetra radíus.